Midilibre.fr
Tous les blogs | Alerter le modérateur| Envoyer à un ami | Créer un Blog

24/12/2008

L'émergence de l'Occitanie en Europe: un enjeu géopolitique

Revirada francesa de la segonda partida del manifèst de 2005.

L'un des grands mouvements historiques, aujourd'hui, est celui de la construction européenne, la mondialisation et l'affaiblissement des États. Pour nous, la question stratégique est: comment émanciper l'Occitanie dans ce contexte?
L'émergence des régions et de l'Europe est une chance. L'Occitanie doit y trouver sa place comme une confédération de régions, délivrées du centralisme français (héritier du bonapartisme), délivrées des frontières étatiques, ouvertes aux espaces voisins.
Première conséquence: l'anti-européisme n'a pas de sens. La question n'est pas d'être pour ou contre l'Europe. L'enjeu est de démocratiser la construction européenne, de lui donner un contenu social et culturel et d'y garantir la place des peuples minorisés.
Seconde conséquence: l'anti-indépendantisme n'a pas de sens non plus. Quel intérêt de vouloir rester dans les frontières des États français, italien et espagnol alors que les espaces s'ouvrent et se recomposent? Et alors qu'aujourd'hui, 80% des lois sont européennes? Quel intérêt de garder des "relations forcées" avec Paris, Rome ou Madrid alors qu'une capitale européenne comme Barcelone est bien plus proche et a plus d'affinités avec l'espace occitan? Pourquoi sacraliser les frontières des États qui divisent l'Occitanie? Une Occitanie fédérale, libre et adhérente directe de l'Europe est une perspective de plus en plus avantageuse et imaginable pour notre pays.
Il faut associer le nom de l'Occitanie aux noms de chacune de ses régions historiques. Nous devons promouvoir la richesse de toute l'Occitanie, de Nice à Bordeaux et de Montluçon à Foix. Il ne s'agit pas d'un repli localiste, il s'agit d'assembler les fondations d'un patriotisme occitan.
Tout cela se conçoit en termes d'échelons complémentaires de la démocratie, du local vers le global: commune, "petit pays", région, Occitanie, Europe, monde.

20/12/2008

Non a la censura : empleguem normalament nòstras lengas nacionalas!

Venèm d'aprene qu'un conselhièr municipal a Perpinhan d'Esquèrra Republicana de Catalonha, Enric Vilanova, a patida la censura perque parla sempre en catalan pendent las sesilhas del Conselh de la vila. Fins ara, sas intervencions èran reviradas en francés dins los comptes renduts, mas sembla qu'a causa de la pression dels ultranacionalistas franceses del FN se'n transcriga pas pus lo contengut, ja que los actes oficials dison sonque : "Enric Vilanova s'exprimís en catalan".

Iniciativa Per Occitània se demanda cossí, ara que las lengas de las minoritats nacionalas son reconegudas dins la constitucion francesa, se pòt encara practicar una censura aitala. Manifestam nòstra solidaritat amb Enric Vilanova e la nacion catalana, e cridam los elegits dins las institucions francesas a la desobesissença civila : lo catalan deu èsser tornar-mai la lenga normala de tota Catalonha coma l'occitan deu reconquistar l'espaci public de nòstre país, Occitània!

07/12/2008

"La France, patrie des droits de l'homme"

Lo mite de França coma patria dels dreches umans es un element tradicional del nacionalisme francés "republican". Ara, Stéphane Hessel, que foguèt un autor de la Declaracion universala dels dreches umans de 1948, pensa çò contrari a aquela vision blosament chauvinista de las causas. Se pòt d'efièch criticar l'inumanitat de las presons francesas e del tractament dels "estrangièrs" e immigrats.

Iniciativa per Occitània vòl precisament prepausar als occitans e occitanas un projècte umanista, dins la tradicion occitana e en rompedura amb l'autoritarisme francés.

11/11/2008

"Le français, langue de la liberté?"

Se legissètz uèi aqueste article del jornal francés Le Monde, veiretz, un còp mai, quant lo nacionalisme francés s'assòcia estrèchament a la lenga.

L'editoralista pretèxta la remessa de dos prèmis literaris franceses, lo Goncourt e lo Médicis, a d'autors estrangièrs, per far l'elògi de la lenga francesa, presentada coma "la lenga de la libertat".

Sèm pas luènh de l'argumentacion de l'escrivan nacionalista francés del sègle XVIII, Rivarol, que vantava "l'universalitat de la lenga francesa". Perqué lo francés seriá la lenga de la libertat ? E non pas lo catalan dels republicans que luchavan contra lo franquisme ? E non pas l'espanhòl dels chilians que volián la justícia sociala e foguèron reprimits pel general Pinochet ?

E non pas... l'occitan del comtat de Tolosa que respectava la libertat religiosa ?

Enfin, los pòbles colonizats per França, los pòbles coma lo nòstre que son existéncia es encara uèi negada per l'estat francés, perqué aurián de veire lo francés coma la lenga de la libertat ? En Occitània, es al contrari lo francés qu'asfixia nòstra cultura.

05/11/2008

Per una oficializacion vertadièra de l'occitan

D'en primièr, cal dire qu'a Iniciativa per Occitània nos agrada pas lo tèrme de "lenga regionala" per l'occitan. L'occitan es d'efièch pas la lenga d'una region especifica de França, mas se parla dins mai d'una e subretot es oficiala en Catalonha e protegida dins las Valadas alpencas de l'estat italian. Per nosautres, es la lenga non pas d'una region, mas d'una nacion, una nacion qu'es pas encara conscienta de se mas qu'existís e que son expression pròpria es la lenga occitana. Mai que mai, las lengas son pas en se nacionalas, destinadas a l'oficializacion e l'espaci public, ni regionalas, condemnadas a un estatut inferior e l'espaci privat abans de desaparéisser : tota lenga pot èsser l'espression d'una nacion, baste que los que la parlan o vòlgan.

Basta. Las lengas "regionalas", que sonarem puslèu "minorizadas", la constitucion francesa las reconeis ara oficialament coma d'elements de son patrimòni, dins son article 75.1, mas aquel article 75-1 dona pas de garentida seriosa a las lengas minorizadas pr’amor qu’es clafit d’ambigüitats:
- Rèsta encara possible que done luòc a una interpretacion ostila de l’estat francés, que i distinguiriá lo francés coma lenga oficiala unica e las lengas minorizadas coma un "patrimòni” passadista e exclús de tot usatge oficial.
- An inserit l’article 75-1 dins lo títol relatiu a las collectivitats localas. Aquò pòt entraïnar benlèu una reconeissença positiva per l’occitan, en quichant las regions e los departaments d’Occitània a s’associar per defendre lor lenga comuna. Mas tanben aquò pòt facilitar una atomizacion de las politicas de las regions e dels departaments, amb de resultats contradictòris. Per exemple, es pensable que certans grops assagen de fragmentar nòstra granda lenga occitana per la fragilizar en fàcia del francés, per contestar son unitat o per l’embarrar dins un ultralocalisme ineficaç. Iniciativa Per Occitània se mobilizarà dins los ans venents per quichar vèrs una aplicacion positiva, intelligenta e maximalista de l’article 75-1:
- Volèm una oficializacion completa de las lengas minorizadas, amb lor ensenhament sistematic, amb lo drech de las utilizar sens restriccion dins la vida publica e amb la valorizacion de lor creacion literària e musicala.
- Volèm que las collectivitats localas que compausan Occitània menen amassa una politica de collaboracion armoniosa per la lenga occitana: entre las regions e departaments que se situan dins l’estat francés, mas tanben amb las entitats dels estats vesins que cobrisson Occitània (Val d’Aran e Generalitat de Catalonha; regions de Piemont e de Ligúria; Mónegue).

Una aplicacion positiva de la constitucion en favor de las lengas minorizadas, es clar, foncionarà sonque se i a una mobilizacion permanenta de las populacions e dels movements de las minoritats. Subretot, la lenga occitana avançarà dins la societat d’aitan mai que farem créisser nòstra revendicacion d’independéncia politica per Occitània e que farem recular l’ideologia centralista de l’estat francés.

FREE OCCITÀNIA!

Lo nacionalisme francés, la lenga e l'immigracion

Lo ministre francés de "l'identitat nacionala" (coma se i aguèsse UNA nacion dins l'estat francés) s'acontenta pas de practicar una politica repressiva antiumanista : ara voldriá obligar totes los candidats a l'immigracion a aprene lo francés ABANS lor arribada en "França", coma o mòstra aquesta nòva.

I vesèm dos problèmas. Lo primièr es que se manifèsta un còp mai l'intolerància francesa per la quala tot "estrangièr" va pas respectar la cultura del país que s'i vòl installar. Lo segond es que s'oblida volontàriament que lo francés es pas la lenga naturala de "França": la lenga vertadièra d'Occitània, per exemple, es pas lo francés, impausat per una colonizacion interiora, mas l'occitan! Se vei doncas perqué s'impausariá l'aprendissatge del francés e non pas lo de l'occitan, del còrs, del catalan, de l'alsacian, eca. que permeton ça que la una melhora "integracion" al territòri que lo francés solet.

Cridam doncas totes los occitans que se reconeisson pas dins lo nacionalisme francés a bastir amb nosautres una Occitània que respècte las culturas e los pòbles e que sàpia aculhir amb respècte e fisança los qu'i vòlon viure.

FREE OCCITÀNIA!